Debaty sejmowex908 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie działalności kas chorych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Stanisława Steca, przekazaną przy piśmie z dnia 21 września br., znak SPS-0202-4680/00, w sprawie działalności kas chorych uprzejmie wyjaśniam.    Kasy chorych ˝limitują˝ świadczenia zdrowotne świadczeniodawcom w momencie zawierania umowy o udzielanie świadczeń, realizując przepisy art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU z 1997 r. nr 28, poz. 153, z późn. zm.), zgodnie z którym umowy między kasą chorych a świadczeniodawcami powinny określać m.in. maksymalną kwotę zobowiązania kasy chorych wobec świadczeniodawcy. Ustawowo wprowadzony ˝limit finansowy˝ gwarantuje stabilność finansową systemu. Wynika on z analizy potrzeb zdrowotnych, struktury rozmieszczenia zakładów opieki zdrowotnej na terenie działania kasy chorych oraz możliwości wykonania świadczeń przez zakład opieki zdrowotnej. W sytuacjach gdy wystąpiła potrzeba zwiększenia świadczeń zdrowotnych z zakresu lecznictwa specjalistycznego kasy chorych w roku ubiegłym i bieżącym przeprowadzały renegocjacje umów ze świadczeniodawcami, w wyniku których dochodziło do zwiększenia liczby świadczeń i wartości umowy.    Jednakże należy podkreślić, że kontrole ambulatoryjnego lecznictwa specjalistycznego wykazały skracanie przez lekarzy specjalistów czasu pomiędzy kolejnymi wizytami, co nie wynikało ze stanu zdrowia pacjenta, a wpływało na zwiększenie liczby porad ponad medycznie uzasadnione potrzeby. Ponadto w dużej mierze od organizacji pracy w zakładach opieki zdrowotnej zależy prawidłowy ruch chorych w leczeniu specjalistycznym, bowiem kasy chorych kontraktują liczbę porad rocznie, nie wyznaczają natomiast limitów przyjęć dziennych. Ubezpieczeni nie są ograniczani żadnymi limitami świadczeń zdrowotnych. Kasa chorych ma obowiązek wskazania ubezpieczonemu świadczeniodawcy, który udzieli mu potrzebnych świadczeń zdrowotnych w przypadku, gdy wybrany przez niego świadczeniodawca nie ma możliwości ich realizacji.    Rozpatrując natomiast zarzut stosowania różnych cen za usługi w rejonie jednej kasy, pozwalam sobie stwierdzić, że jest to prawidłowe zjawisko, które drogą konkurencji pozwoli wypracować i osiągnąć jak najlepszą jakość usług przy optymalnych kosztach. Oferty niskiej jakości i zbyt drogie nie będą atrakcyjne dla kas chorych.    Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, iż kasy chorych zakupiły luksusowe samochody. Kasy chorych, otrzymując środki finansowe z rezerwy budżetowej, zostały zobowiązane do stosowania zasad i wymagań wynikających z ustawy o zamówieniach publicznych. We wszystkich przypadkach dokonywano zakupów zgodnie z tą ustawą i zakupiono samochody o średnim standardzie. Ustawa o zamówieniach publicznych nakłada na zamawiającego obowiązek wyboru oferty najkorzystniejszej, co nie oznacza najtańszej. Nawet oferta najtańsza nie oznacza wyłącznie ceny jednostkowej obowiązującej w momencie zakupu, ale również spodziewane koszty eksploatacyjne, statystyczną awaryjność pojazdu, bezpieczeństwo dla użytkowników oraz przydatność i funkcjonalność samochodu. Należy zauważyć, że niektóre składniki kosztów, takie jak autoalarmy czy opony zimowe są już standardem w wyposażeniu samochodów.    W poruszonej przez pana posła kwestii braku kontroli recept lekarskich uprzejmie informuję, że aktualnie obowiązują następujące przepisy prawne:    - art. 59, art. 59a oraz art. 61 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym z dnia 6 lutego 1997 r. (DzU z 1997 r. nr 28, poz. 153, z późn. zm.),    - § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 30 grudnia 1998 r. w sprawie recept lekarskich (DzU z 1998 r. nr 164, poz. 1195, z późn. zm.),    - rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie wysokości opłaty ryczałtowej za leki podstawowe i recepturowe, ilości leku recepturowego, którego dotyczy opłata ryczałtowa, oraz sposobu obliczania kosztów sporządzania leku recepturowego (DzU z 1998 r. nr 156, poz. 1030, z późn. zm.),    - rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 9 grudnia 1998 r. w sprawie wykazu chorób oraz wykazu leków, preparatów diagnostycznych i sprzętu jednorazowego użytku, które ze względu na te choroby mogą być przepisywane bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością (DzU z 1998 r. nr 156 poz. 1028, z późn. zm.).    Wymienione przepisy oraz zawarte porozumienia między kasami chorych a okręgowymi izbami aptekarskimi o trybie refundacji ceny leku i materiału medycznego, wydawanego ubezpieczonemu w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub za częściową odpłatnością, upoważniają pracowników kas chorych do kontroli w zakresie wystawiania i realizowania recept. Kontrole te prowadzone są bardzo intensywnie, w ich wyniku odzyskano np. w I półroczu łącznie 3 mln zł z tytułu nieprawidłowo wystawionych i zrealizowanych recept.    Zarzut odnoszący się do wypisywania leku zagranicznego, a nie tańszego krajowego odnosi się bezpośrednio do lekarzy, a nie do kas chorych. Zgodnie z etyką zawodową i wiedzą medyczną lekarz podejmuje decyzje o sposobie leczenia, a więc i przepisywanych środkach farmaceutycznych. Uwagi i ewentualne zastrzeżenia w tej kwestii powinny być rozpatrywane przez samorząd lekarski.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Maciej Piróg    Warszawa, dnia 13 października 2000 r.