Debaty sejmowex908 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przygotowań resortu rolnictwa do zadań wynikających z członkostwa Polski w Unii Europejskiej

   Jak Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej jest przygotowane do budowy struktur instytucjonalnych w celu wdrożenia w Polsce Wspólnej Polityki Rolnej?    W strategii przedakcesyjnej przyjętej na szczycie Rady Europejskiej w Luksemburgu stwierdza się, że dla pomyślnego przebiegu procesu akcesyjnego niezbędne jest stworzenie w krajach aspirujących do członkostwa w Unii Europejskiej odpowiednich ram prawnych i organizacyjnych będących postawą przygotowania programów dostosowawczych i ich wdrożenia. Temu celowi służy dokument ˝Partnerstwo dla członkostwa˝ przyjęty przez Komisję Europejską w dniu 25 marca 1998 r., który zawiera listę priorytetów dostosowawczych krótko- (1998) i średniookresowych, a także koncepcję ujęcia ich w jednolite ramy finansowe.    Polskim dokumentem określającym harmonogram działań dostosowawczych na lata 1998-2002 jest ˝Narodowy Program Przygotowania do Członkostwa w Unii Europejskiej (NPPC)˝, który powstał na podstawie Układu Europejskiego, opinii Komisji Europejskiej w sprawie polskiego wniosku o członkostwo w UE oraz wspomnianego dokumentu ˝Partnerstwo dla członkostwa˝. W NPPC ujęte zostały też zadania wcześniej określone w ˝Narodowej strategii integracji˝. Cele zapisane w NPPC są konkretyzacją celów zawartych w Średniookresowej Strategii Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich. Komisja Europejska będzie regularnie przedstawiać Radzie Europejskiej raporty o wynikach osiąganych w realizacji celów określonych w dokumentach ˝Partnerstwo dla członkostwa˝ i NPPC. Od postępu w realizacji tych priorytetów uzależnione będzie dalsze ich finansowanie ze środków wspólnotowych.    Stworzeniu w państwach kandydujących do członkostwa w UE nowoczesnej i sprawnej administracji publicznej, zdolnej do efektywnego wdrażania acquis communautaire służy unijny program o nazwie Wzmocnienie Instytucji - Institution Building. Na jego finansowanie przeznaczone zostanie corocznie, od 1998 r. co najmniej 30% funduszy PHARE. Program będzie kontynuowany również po uzyskaniu członkostwa w UE. Zgodnie ze wskazaniem, program ten skoncentruje się na 5 priorytetowych dziedzinach wskazanych w dokumencie KE ˝Partnerstwo dla członkostwa˝, tj.: finansach, rolnictwie, ochronie środowiska, sprawiedliwości i sprawach kompetencyjnych Ministerstw: Gospodarki; Pracy i Polityki Socjalnej i Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.    Podstawowym elementem programu Institution Building jest tzw. twinning, czyli porozumienia zawierane pomiędzy bliźniaczymi instytucjami krajów kandydujących i ich odpowiednikami w krajach członkowskich w Unii Europejskiej. Od wiosny br. Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej przygotowało szereg propozycji do współpracy bliźniaczej, w tym dla budowy instytucji, wykorzystując opracowane w ww. strategii i NPPC priorytety dotyczące wsi i rolnictwa. Należały do nich:    I. Wdrożenie polityki strukturalnej oraz polityki rozwoju obszarów wiejskich    1. Wsparcie instytucji rządowych w działaniach dostosowawczych do wymogów stawianych w UE dla organizacji realizujących zadania w zakresie polityki regionalnej i strukturalnej na obszarach wiejskich.    2. Współpraca bliźniacza dla wsparcia procesu przygotowania systemu bankowości spółdzielczej do aktywnego uczestniczenia we wdrażaniu polityki rozwoju obszarów wiejskich.    II. Budowa instytucjonalna w obszarze Wspólnej Polityki Rolnej    1. System instytucjonalny na potrzeby Wspólnej Polityki Rolnej.    2. Rejestr gospodarstw.    3. Koncepcja systemu informacji rolniczej pod potrzeby realizacji Wspólnej Polityki Rolnej.    4. Budowa struktury organizacyjnej Zunifikowanego Systemu Rachunkowości dla Gospodarstw Rolniczych.    5. Rozwój zasobów ludzkich.    6. Organizacje rolnicze w procesie integracji z UE.    III. Budowa instytucjonalna w służbach weterynaryjnych, fitosanitarnych i kontroli żywności    A. Służby weterynaryjne    1. Zaawansowana weterynaryjna sieć komputerowa. System punktów kontroli granicznej.    2. Wsparcie weterynaryjnych laboratoriów w dostosowaniu do standardów Unii Europejskiej.    3. System identyfikacji zwierząt i kontrola przemieszczania zwierząt.    4. Dostosowanie polskiej weterynarii do wymogów Unii Europejskiej - szkolenie dla służby weterynaryjnej.    B. Służby fitosanitarne i kontroli żywności    1. Kontrola fitosanitarna.    2. Kontrola jakości żywności.    IV. Modernizacja sektora rolno-spożywczego    1. Restrukturyzacja i modernizacja sektora mleczarskiego i mięsnego.    2. Rozwój instytucji rynku rolnego.    Po wielu uzgodnieniach, w maju 1998 r. strona polska przekazała Komisji Europejskiej naszą propozycję projektów do sfinansowania w ramach programu PHARE '98. Propozycja ta zawierała fiszki projektowe do Programu Institution Building - Wzmocnienie Instytucji oraz propozycje projektów inwestycyjnych.    W ramach programu PHARE '98 - Institution Building zostały zaakceptowane przez Komisję Europejską najpierw wstępnie, a następnie ostatecznie trzy projekty MRiGŻ, które zrealizowane będą w formie porozumień bliźniaczych:    1. Wzmocnienie zdolności instytucjonalnych Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w celu wdrożenia wymogów Zintegrowanego Systemu Administracji i Kontroli (IACS);    2. Reforma, wzmocnienie i szkolenie administracji weterynaryjnej;    3. Wdrożenie systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt.    Wybór partnerów twinningowych w przypadku Polski miał miejsce od drugiej połowy września i został ostatecznie dokonany wspólnie z Urzędem Komitetu Integracji Europejskiej w październiku br. Po szczegółowej ocenie ofert, do zawarcia porozumienia bliźniaczego w pierwszym projekcie zaproszone zostały Niemcy, jako kontraktor wiodący, z udziałem Austrii, w drugim projekcie Francja, z udziałem Niemiec, a w trzecim Niemcy, z udziałem Danii.    Ad 1. Polska jest zobowiązana do dostosowania się do wymogów acquis, co dotyczy również przygotowania w polskim rolnictwie struktur administracyjnych, umożliwiających objęcie go mechanizmami zarządzania Wspólnej Polityki Rolnej. Konieczność pilnego podjęcia prac w tym zakresie wskazana została w Opinii Komisji Europejskiej dotyczącej wniosku o członkostwo Polski w UE, obecnie zaś stanowi jeden z celów pośrednich w priorytecie średnioterminowym ˝rolnictwo˝, wskazanym przez Komisję w ˝Partnerstwie dla członkostwa˝.    Istotną strukturą administracyjną w obszarze rolnictwa jest m.in. ˝Zintegrowany system administrowania i kontroli˝, którego konieczność funkcjonowania w krajach członkowskich UE wynika m.in. z obowiązku wdrożenia rozporządzeń Rady UE (3508/92, 3887/92), na mocy których każde państwo członkowskie jest zobligowane do utworzenia własnego systemu. Punktem wyjścia tworzenia koncepcji takiego systemu musi być utworzenie wielofunkcyjnego rejestru gospodarstw. W Polsce nie istnieje system bezpośredniego wsparcia gospodarstw rolnych, nie występuje także system podatku katastralnego, który zawierałby spis gospodarstw niezbędnych dla jego wymiaru. W efekcie dotychczas nie opracowano rejestru gospodarstw rolnych, który mógłby być wykorzystany przez IACS.    Ramy instytucjonalne projektu przedstawiają się następująco: Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej - nadzór; ścisła współpraca z Głównym Urzędem Statystycznym i jego oddziałami terenowymi. Inne instytucje uczestniczące to: Główny Urząd Geodezji i Kartografii oraz wojewódzkie i lokalne wydziały geodezyjne, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, administracja terytorialna oraz samorządowa (gminy, województwa, rejony), ośrodki doradztwa rolniczego, izby rolnicze.    Ad 2. Dostosowanie administracji weterynaryjnej do wymagań Unii Europejskiej jest warunkiem wstępnym umożliwiającym właściwą kontrolę sanitarną zwierząt oraz wszelkich produktów pochodzenia zwierzęcego, jak też dopuszczenie tych produktów do obrotu handlowego. W Państwowej Służbie Weterynaryjnej zatrudnionych jest 3000 lekarzy a dalszych 7000 współpracuje z tą służbą. Jest to największa grupa lekarzy spośród wszystkich krajów stowarzyszonych. Tak duża liczba lekarzy jest adekwatna do wielkości kraju oraz liczby zwierząt.    Zgodnie z Dyrektywą 96/93/EEC władze państw członkowskich oraz państw stowarzyszonych powinny dopilnować, aby urzędowi lekarze weterynarii posiadali satysfakcjonującą znajomość ustawodawstwa weterynaryjnego oraz aby byli systematycznie informowani o obowiązujących przepisach. Władze polskie są więc zobowiązane do systematycznego szkolenia lekarzy urzędowych, co powinno być realizowane m.in. w ramach programu PHARE.    Restrukturyzacja, wzmocnienie i przeszkolenie administracji weterynaryjnej jest pierwszym krokiem do zapewnienia bezpieczeństwa produktów żywnościowych pochodzenia zwierzęcego, właściwej kontroli sanitarnej produktów zarówno na rynku krajowym jak i na rynku wewnętrznym Unii Europejskiej. Administracja weterynaryjna decyduje o dopuszczeniu towaru do obrotu i kontroluje funkcjonowanie jednolitego rynku europejskiego. Restrukturyzacja, wzmocnienie i przeszkolenie służb weterynaryjnych powinno odbyć się na wszystkich jej szczeblach.    Szczegółowa organizacja Państwowej Służby Weterynaryjnej została określona ustawą z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa i Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej (DzU nr 60, poz. 369, weszła w życie 14 grudnia 1997 r., rozdz. 6, art. 34-46, zał. 7) oraz rozporządzeniami ministra rolnictwa i gospodarki żywnościowej z dnia 10 lutego 1998 r. o nadaniu statutu Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej (DzU nr 23, poz. 124) i z dnia 10 grudnia 1997 r. określającym siedziby i zakres działania rejonowych i granicznych lekarzy weterynarii. Zgodnie z ww. przepisami na czele Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej stoi główny lekarz weterynarii, zaś Państwowa Inspekcja Weterynaryjna obejmuje: wojewódzkich lekarzy weterynarii, rejonowych lekarzy weterynarii oraz granicznych lekarzy weterynarii. Każdemu z wymienionych organów są podporządkowane odpowiednie inspektoraty weterynaryjne, przy czym wszystkie laboratoria wchodzą w skład struktur wojewódzkich inspektoratów weterynarii.    Ustanowiona w ten sposób struktura Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej w pełni odpowiada zaleceniom Komisji Europejskiej.    Dyrektywa EWG 96/93 określa minimalny zakres ustawodawstwa Wspólnoty, w którym należy przeszkolić krajowe służby weterynaryjne. Zgodnie z ww. przepisami restrukturyzacja i szkolenie obejmie wszystkie szczeble Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej, a mianowicie:    - biuro głównego lekarza weterynarii,    - administrację rejonową,    - administrację graniczną.    Minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej będzie nadzorował działanie i strukturę Państwowej Inspekcji Weterynaryjnej.    Ad 3. Odpowiednie przepisy Wspólnoty, takie jak Dyrektywa 64/432/EEC, 92/102/EEC i rozporządzenie 870/97/EEC, stwierdzają, że zwierzęta, które nie są identyfikowane i rejestrowane, nie mogą być dopuszczone do obrotu handlowego. Wdrożenie systemu I&R jest więc warunkiem koniecznym dopuszczenia polskiego rolnictwa do rynku wewnętrznego. Wdrożenie systemu będzie prawdopodobnie najbardziej kosztowną inwestycją w zakresie kontroli obrotu zwierzętami i funkcjonowania rynku rolniczego. Wstępnie szacuje się, że wdrożenie systemu kosztować będzie ponad 50 MECU. Konieczne będzie dalsze wsparcie inwestycyjne wdrożenia systemu zarówno w ramach funduszy PHARE, jak i budżetu państwa. W realizacji projektu wezmą udział następujące instytucje i osoby:    - Państwowa Inspekcja Weterynaryjna, Departament Weterynarii i wybrany wojewódzki inspektorat weterynaryjny,    - administracja lokalna wszystkich szczebli (od województwa do gminy),    - osoby trzymające zwierzęta (rolnicy).    Aktualnie w Ministerstwie Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej zakończono prace nad przygotowaniem projektów do finansowania w programie PHARE '99. Pierwszym projektem na liście jest ˝Przygotowanie do wdrożenia Wspólnej Polityki Rolnej˝. Cele szczegółowe projektu to:    - przygotowanie Agencji Rynku Rolnego (ARR) do zarządzania instrumentami Wspólnej Polityki Rolnej w Polsce (z wyłączeniem płatności bezpośrednich i instrumentów towarzyszących WPR);    - przygotowanie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) do zarządzania mechanizmami Wspólnej Polityki Rolnej w zakresie płatności bezpośrednich oraz odpowiednich instrumentów towarzyszących i środków Celu 5(a) zintegrowanych z realizowaną w Polsce spójną polityką strukturalną i rozwoju obszarów wiejskich;    - przygotowanie służb doradztwa rolniczego do wspierania realizacji Wspólnej Polityki Rolnej (w tym Celu 5(a) oraz środków towarzyszących) jako części spójnej polityki strukturalnej i rozwoju obszarów wiejskich.    Całościowy nadzór nad projektem sprawuje Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.    Inne ministerstwa związane z obszarem planowanych w ramach projektu działań to:    - Ministerstwo Finansów, które najprawdopodobniej pełnić będzie funkcję krajowej jednostki certyfikującej/kontrolnej dla agencji płatniczych;    - Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej (współpraca przy programie wcześniejszych emerytur);    - Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (współpraca przy programach zalesiania i ochrony środowiska w rolnictwie);    - Ministerstwo Gospodarki (współpraca przy programie SAPARD).    Jaką rolę MRiGŻ widzi dla poszczególnych agencji rolnych w Polsce z wykorzystaniem ich struktur i dotychczasowych doświadczeń?    W ramach przygotowania do realizacji zadań wynikających ze Wspólnej Polityki Rolnej, a więc wprowadzenia w życie i praktycznego wdrożenia mechanizmów zarządzania rynkami zgodnie z zasadami WPR, Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej podjęło decyzję o jasnym instytucjonalnym rozdziale funkcji wynikających z mechanizmów WPR.    Funkcje te będą realizowane przez dwie instytucje, co pozwoli optymalnie wykorzystać istniejący w Polsce potencjał instytucjonalny oraz zagwarantować terminowe przygotowanie się Polski do obowiązków spoczywających na kraju członkowskim UE. Decyzja ta podyktowana została także zróżnicowanym charakterem realizowanych w ramach EAGGF płatności. Jest to szczególnie istotne ze względu na dwie różne grupy beneficjentów. Płatności bezpośrednie, środki towarzyszące, zasiłki kompensacyjne na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oraz strukturalna część środków WPR są kierowane do producentów rolnych, a instytucją o dużym doświadczeniu w zakresie wspierania producentów rolnych jest w Polsce ARiMR. W naturalny sposób predysponuje ją to do podobnej roli po przystąpieniu Polski do UE. Natomiast płatności z tytułu interwencji rynkowej, zarówno wewnętrznej jak i zewnętrznej, otrzymywać będą podmioty gospodarcze, których obsługę prowadzi w Polsce ARR.    Zgodnie z podjętą przez MRiGŻ decyzją do pełnienia funkcji agencji płatniczych będą przygotowywać się następujące instytucje:    1. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - agencja płatnicza dla programu SAPARD i główna agencja wdrażająca płatności bezpośrednie oraz część strukturalną WPR, jak np. środki Celu 5(a) i odpowiednie instrumenty towarzyszące WPR.    2. Agencja Rynku Rolnego - agencja odpowiedzialna za interwencję oraz za realizację pozostałych zadań wynikających z reżimów rynkowych WPR.    Na obecnym etapie prac rozważane jest ewentualne przyszłe powierzenie innej instytucji części zadań wynikających z WPR (subsydia eksportowe oraz licencje importowe i eksportowe).    Funkcję jednostki koordynującej agencje płatnicze pełnić będzie MRiGŻ. Ważną rolę pełnić będą służby doradcze, które będą wspierać rolników i społeczności wiejskie w wykorzystywaniu istniejących i przyszłych instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej, w tym instrumentów strukturalnych.    W celu właściwego przygotowania do zmiany zakresu zadań Agencja Rynku Rolnego zostanie dostosowana do wymogów agencji interwencyjnej typu unijnego, poprzez określenie celów i zasad funkcjonowania, struktury organizacyjnej (na szczeblu centralnym i terenowym), personelu oraz metodologii działania. Dostosowanie do systemów UE będzie wymagało m.in. odejścia od możliwości podejmowania samodzielnych (krajowych) decyzji dotyczących interwencji, ponieważ decyzje te leżą w gestii poszczególnych komitetów zarządzających i komisji UE. Oznacza to zlikwidowanie zakupów interwencyjnych m.in. w sektorze mięsa wieprzowego. Interwencyjne zakupy i sprzedaż produktów rolnych będą prowadzone zgodnie z przepisami obowiązującymi w UE.    Również Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), jako agencja płatnicza dla programu SAPARD oraz przyszła agencja płatnicza dla płatności bezpośrednich oraz części strukturalnej WPR, zostanie wzmocniona m.in. w ramach Specjalnego Programu Przygotowawczego (SPP), który pozwoli na jej instytucjonalne przygotowanie do swej nowej, rozszerzonej roli.    Oprócz pełnienia roli agencji płatniczej dla środków strukturalnych WPR, ARiMR będzie także pełnić rolę głównej agencji wdrażającej, wspieranej przez pozostałe instytucje wdrażające politykę strukturalną (np. Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa - AWRSP, Fundacja Programów Pomocy dla Rolnictwa - FAPA, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - KRUS i inne). Decyzje w powyższej sprawie podjęte zostały przez kierownictwo ministerstwa na początku listopada br.    Przekształcenie Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w Bank Ziemi możliwe będzie po uregulowaniu jej dotychczasowych zobowiązań po byłych ppgr. Należy zakładać, że nastąpi to do roku 2000. AWRSP będzie prowadzić działania na rzecz zmiany struktury obszarowej gospodarstw przy współpracy z terenowymi organizacjami samorządu terytorialnego. AWRSP powinna skoncentrować się na następujących zadaniach:    - skupowaniu gospodarstw za emerytury i renty lub nabywanych w normalnym trybie,    - scalaniu i pośrednictwie w wymianie gruntów,    - sprzedaży ziemi i uwłaszczeniu,    - koordynowaniu programów osadnictwa i wydzielaniu gruntów na rzecz repatriantów itp.    Jaką formę prawną powinna posiadać decyzja o wskazaniu poszczególnych instytucji do realizacji określonych zadań i przedstawienia ich w celu uzyskania akredytacji w Brukseli?    Przygotowanie poszczególnych instytucji do realizacji ich zadań związanych z wdrażaniem instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej oraz roli w rozwoju obszarów wiejskich powinno uwzględniać formy prawne, które są zgodne z odpowiednimi rozwiązaniami prawno-instytucjonalnymi w Unii Europejskiej. I tak np. utworzenie Agencji Płatniczej w Polsce powinno odbywać się poprzez wprowadzenie drogą ustawową właściwych przepisów, które określą zakres kompetencji, obowiązki, odpowiedzialność, jaka będzie związana z realizacją w przyszłości wydatków z Funduszu FEOGA, które zdefiniowane zostały w rozporządzeniu 729/90.    System agencji płatniczych w krajach UE został wprowadzony rozporządzeniem Rady 1287/95 nowelizującym rozporządzenie Rady 729/70. Wskazówki dla kryteriów akredytacji agencji płatniczej zawarte są w rozporządzeniu 1663/95 Aneks. Poza agencjami płatniczymi będą działać:    a) jednostka audytu wewnętrznego - sprawdzająca efektywność działania systemu kontroli wewnętrznej Agencji;    b) jednostka techniczna - zajmująca się weryfikacją faktów dotyczących płatności (sprawdza m.in. jakość i charakterystykę produktów, pogłowie zwierząt gospodarskich, powierzchnię pod zasiewami).    W MRiGŻ będzie działać jednostka koordynująca, ponieważ przy istnieniu więcej niż jednej agencji płatniczej istnienie jednostki koordynującej jest konieczne. Jej lokalizacja w MRiGŻ wynika z tego, że zakres otrzymywanych z agencji płatniczych i następnie przekazywanych do UE informacji jest ściśle związany z sektorem rolnym. Informacja ta dotyczy areału upraw, pogłowia zwierząt gospodarskich, powierzchni odłogowanej itd. Dotychczas za przygotowanie tego typu informacji było odpowiedzialne ministerstwo rolnictwa we współpracy z GUS.    Ustawa o agencjach płatniczych musi wejść w życie najpóźniej z dniem 1 stycznia 2000 r., by można było uruchomić płatności dla rolnictwa i obszarów wiejskich w ramach programu SAPARD, tj. wsparcia rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich ze środków polityki strukturalnej z UE w okresie przedakcesyjnym.    Kto powinien podjąć decyzje w poruszonych kwestiach?    Utworzenie agencji płatniczych będzie wymagało przygotowania przez Ministerstwo Finansów ustawy o agencjach płatniczych. Jednostką inicjującą i wnoszącą propozycje nowych aktów prawnych jest Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej według ustalonych procedur. Ministerstwo Finansów (MF) będzie pełniło rolę organu akredytującego, odpowiedzialnego za przyznanie oraz wycofanie akredytacji agencji płatniczej. MF byłoby zatem jednostką nadzorującą działalności wszystkich agencji płatniczych w Polsce. Dodatkowo MF byłoby odpowiedzialne za wyznaczenie jednostki certyfikującej dla każdej z akredytowanych agencji płatniczych oraz dokonywanie regularnych kontroli, czy agencje płatnicze wywiązują się z powierzonych im zadań. Jeśli naruszone zostanie przynajmniej jedno z wyznaczonych kryteriów akredytacji, akredytacja zostanie wycofana. Kontrola prowadzona będzie na podstawie rocznych raportów jednostek certyfikujących oraz raportów Unii Europejskiej. Ministerstwo Finansów będzie zobowiązane do zapewnienia krajowych środków na bieżące finansowanie WPR, które następnie zostaną zrefundowane z Sekcji Gwarancji EAGGF.    Wskazane przez Ministerstwo Finansów jednostki certyfikujące - oddziały albo instytucje, niezależne operacyjnie od agencji płatniczych oraz jednostki koordynującej - muszą posiadać uprawnienia do przygotowania rocznego sprawozdania finansowego agencji płatniczej. Ponadto jednostka certyfikująca ma za zadanie sporządzanie dorocznego raportu, prezentującego konkluzje z przeprowadzonej analizy rachunków.    W celu uzyskania środków preakcesyjnych z funduszu SAPARD od roku 2000 i pilnej akredytacji ARiMR w 1999 r., umożliwiającej pełnienie funkcji agencji płatniczej, konieczne jest znowelizowanie ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.    Podsekretarz stanu    Leszek Kawski    Warszawa, dnia 30 listopada 1998 r.